Szanowni Pacjenci.
Problem, który Was dotyczy znany jest większości społeczeństwa. Wynika to z prostej przyczyny: każdy z nas chociaż raz w życiu miał zawroty głowy. O chorobie możemy jednak mówić dopiero wówczas, gdy objawy się nasilają i utrudniają nam funkcjonowanie.
Terminem „zawroty głowy” określa się różne wrażenia:
- uczucie oszołomienia, osłabienia, zasłabnięcie.
- wirowania, obracania się,
- zaburzenia widzenia
- mroczki przed oczami,
- chwiania się, zataczania,
- kołysania, unoszenia lub zapadania, falowanie podłogi,
- lęk przestrzeni, dezorientacja.
Towarzyszące, często spotykane objawy to: bladość skóry, poty, nudności, wymioty, szumy uszne, pełność ucha, niedosłuch.
Po co ta wyliczanka – skoro Państwo wiecie o tym doskonale, nieprzypadkowo zaglądając na tą stronę?
Związane jest to ze zbyt potocznym rozumieniem terminu zawroty głowy. Wszystkie wymienione wyżej objawy świadczą o zaburzeniach równowagi, a tylko nieliczne o zawrotach głowy.
Termin zawroty głowy wg terminologii medycznej jest zarezerwowany tylko dla uszkodzenia ucha wewnętrznego – błędnika.
Jak więc to rozróżnić?
Zawroty głowy – diagnostyka
Przede wszystkim należy przeprowadzić drobiazgowy wywiad z pacjentem poprzez wypełnienie szczegółowej ankiety. Ta część badania wymaga wnikliwej analizy własnych objawów a sumienne jej wypełnienie znacząco ułatwia dalszą diagnostykę.
Następnym krokiem jest przeprowadzenie kompleksowego badania laryngologicznego, w skład którego wchodzi badanie układu równowagi, w tym między innymi:
- „uczulona” próba Romberga wykonywana na gąbkowym materacu o 20 centymetrowej grubości,
- oczopląs położeniowy w 7 pozycjach,
- badanie łagodnego oczopląsu napadowego ze zmiany położenia,
- testy kaloryczne (cieplne) metodą Fitzgeralda-Hallpike’a
Wyjątkową czułość testów umożliwiają wideo okulary Frenzla, wyposażone w dwie kamery na podczerwień, dając możliwość diagnostyki oczopląsu w zupełnej ciemności!
Taka diagnostyka musi odbywać się bez w pośpiechu, w cichym pomieszczeniu. Wymaga zarówno od pacjenta jak i lekarza wyciszenia, i koncentracji niezbędnej dla uzyskania wiarygodnego wyniku.
Zaburzenia równowagi są trudnym problemem, których objawy są w zainteresowaniu wielu specjalizacji lekarskich. Jednak ten kompleks badań pomaga potwierdzić lub wykluczyć uszkodzenie na poziomie ucha wewnętrznego – błędnika. W przypadku potwierdzenia szczególną pomoc oprócz farmakoterapii uzyskacie Państwo, otrzymując zalecenia w zakresie rehabilitacji ruchowej oraz możliwość stałych konsultacji.
lek Adam Synowski
specjalista otorynolaryngolog