Zabiegi zapobiegające chrapaniu

Zabiegi z zakresu laryngologii występujące w zespole bezdechów sennych oraz chrapaniu obejmują takie procedury jak:
•    operację przegrody nosa,
•    operację plastyczną małżowin nosowych,
•    usunięcie migdałków podniebiennych,
•    operacja plastyczna podniebienia miękkiego.

BPPV

BPPV (benign paroxysmal positional vertigo)

Łagodny, położeniowy zawrót głowy jest szczególną postacią dysfunkcji błędnika, którą można nie tylko szybko diagnozować ale przede wszystkim sprawnie i skutecznie leczyć!
Tak jest to zaskakujące, ponieważ wiele schorzeń błędnika jest oporna na leczenie i wymaga długotrwałej rehabilitacji i leków. W przypadku łagodnych, położeniowych zawrotów głowy, można w jednej chwili zlikwidować zawroty głowy trwające miesiącami lub latami, lub znacząco zredukować dolegliwości.

Jaki jest typowy obraz zawrotów?
Chory zgłasza najczęściej napad zawrotów głowy trwający kilkanaście do kilkudziesięciu sekund, rzadziej minuty:
•    Gdy kładzie się do łóżka,
•    W trakcie leżenia przewraca się na bok,
•    Podczas schylania się do przodu.

Często zawrotom towarzyszą objawy wegetatywne jak: nudności, wymioty, bladość powłok i nadmierna potliwość. Najczęściej chory potrafi instynktownie znaleźć pozycję w której dolegliwości zmniejszają się lub znikają tzw. pozycja bezpieczna.

Diagnostyka obejmuje wykonanie manewrów uwalniających tzw. krytycznych, w wyniku których dochodzi do przemieszczania się otolitów – kamyczków w obrębie kanałów półkolistych błędnika. Wtedy chory zgłasza nagłe pojawienie się zawrotów głowy, a lekarz obserwuje oczopląs.

Przykład takie manewru, jak i oczopląsu możecie Państwo zobaczyć w zakładce Multimedia.

Wykonanie manewrów uwalniających: Dix-Hallpike i roll test diagnozuje wszystkie 6 kanałów półkolistych błędnika ( po 3 w każdym uchu) i pozwala lekarzowi szybko postawić rozpoznanie oraz natychmiast rozpocząć leczenie wykonując z Pacjentem manewry repozycyjne. Manewry te uwalniają Pacjenta od dolegliwości lub radykalnie je redukują. Repozycja pozwala przemieścić otolity z kanałów półkolistych błędnika i uwolnić Pacjenta od objawów zawrotu głowy.

Łagodny, położeniowy zawrót głowy jest wyjątkowym schorzeniem błędnika ponieważ kompletnie nie poddaje się leczeniu farmakologicznemu a jedynie leczeniu manualnemu. Manewry diagnostyczne a szczególnie lecznicze (różne dla kilku kanałów półkolistych błędnika) wymagają umiejętności i doświadczenia lekarza oraz dodatkowego wyposażenia w okulary Frenzla.

Jeśli Państwa dolegliwości obejmują wyżej opisane, zapraszam do gabinetu – najwyższy czas pozbyć się problemu.  

Metody diagnozy i leczenia zawrotów głowy

W poniższym artykule postaram się przybliżyć nieco metody diagnozy i leczenia zawrotów głowy i problemów związanych z nieprawidłowo działającym błędnikiem.

Regulacja równowagi człowieka odbywa się w sposób automatyczny  i nieświadomy.
W warunkach pełnego zdrowia, w spoczynku impulsy z zakończeń nerwowych lewego i prawego błędnika są zrównoważone. Podczas wykonywania ruchu powstaje w przedsionku (ośrodek koordynujący) stan nierównowagi, gdy ten stan wywołany jest rzeczywistym bodźcem,  powstające odruchy są prawidłowe.

Z chwilą jednostronnego, częściowego lub całkowitego uszkodzenia błędnika powstaje w układzie przedsionkowym stan nierównowagi, odczuwany przez chorego jako ruch, nie wynikający jednak z prawdziwej stymulacji. Stan ten odczuwany jest jako zawrót głowy.

Z klinicznego punktu widzenia zaburzenia błędnika mogą wystąpić jako:

  • zawroty samoistne. Pojawiają się nagle, nieoczekiwanie i występuje również w spokoju, kiedy Pacjent nie wykonuje żadnego ruchu
  • prowokowane ruchem głowy i ciała w napadowym położeniowym zawrocie głowy, gdzie oderwane fragmenty otolitów (kamyczków) krążą w kanałach półkolistych błędnika

Odróżnienie tych dwóch typów zawrotów głowy ma znaczenie przy ustalaniu rehabilitacji.

Diagnostyka zawrotów głowy ze względu na niezwykłą złożoność całego układu równowagi jak i wpływ wielu czynników ogólnoustrojowych jest złożona. Wymaga przeprowadzenia wnikliwego wywiadu (patrz ankieta), kompleksowego badania laryngologicznego w tym otoneurologicznego (badanie układu równowagi).

Na diagnostykę układu równowagi (próby przedsionkowe) składa się szereg badań, ze szczególnym uwzględnieniem obserwacji odruchu przedsionkowo-ocznego tj. oczopląsu!.
Badanie oczopląsu – ruch mimowolny (niezależny od naszej woli) gałek ocznych – wymaga zastosowania sprzętu diagnostycznego, umożliwiające wyłączenie fiksacji wzroku (utrzymywanie na wybranym punkcie, przedmiocie). Takim urządzeniem są między innymi wideo okulary Frenzla, które posiadają dwie kamery na podczerwień wraz z torem wizyjnym. Znaczenie tego badania jest kluczowe dla potwierdzenia bądź wykluczenia przyczyn błędnikowego uszkodzenia zmysłu równowagi.

Wykluczenie przyczyny błędnikowej zawrotów głowy, ukierunkowuje dalszą diagnostykę na poszukiwanie pozostałych przyczyn. Wymaga to konsultacji specjalistycznych: neurologa, internisty, kardiologa, okulisty, rehabilitanta, oraz badań obrazowych: RTG , TK kręgosłupa szyjnego, TK, MRI głowy, USG dopplerowskie tętnic dogłowowych (tętnice szyjne i kręgowe).

Potwierdzenie przyczyny błędnikowej zawrotów głowy pozwala na ustalenie rehabilitacji.
W przepadku napadowych położeniowych zawrotów jest to manewr uwalniający, repozycyjny oraz ćwiczenia pozycyjne.
W przypadku zawrotów samoistnych są to ćwiczenia habituacyjne (wyciszające reakcje patologiczne), ćwiczenia kontroli postawy i poprawiające orientację przestrzenną.

Diagnostyka zawrotów głowy z użyciem wideo okularów Frenzla jak i rehabilitacja błędników jest specjalnością mojego gabinetu.

Lek   Adam  Synowski
Specjalista otorynolaryngolog

Zawroty głowy – opis problemu

Szanowni Pacjenci.

Problem, który Was dotyczy znany jest większości społeczeństwa. Wynika to z prostej przyczyny: każdy z nas chociaż raz w życiu miał zawroty głowy. O chorobie możemy jednak mówić dopiero wówczas, gdy objawy się nasilają i utrudniają nam funkcjonowanie.

Terminem „zawroty głowy” określa się różne wrażenia:

  • uczucie oszołomienia, osłabienia, zasłabnięcie.
  • wirowania, obracania się,
  • zaburzenia widzenia
  • mroczki przed oczami,
  • chwiania się, zataczania,
  • kołysania, unoszenia lub zapadania, falowanie podłogi,
  • lęk przestrzeni, dezorientacja.

Towarzyszące, często spotykane objawy to: bladość skóry, poty, nudności, wymioty, szumy uszne, pełność ucha, niedosłuch.
Po co ta wyliczanka – skoro Państwo wiecie o tym doskonale, nieprzypadkowo zaglądając na tą stronę?
Związane jest to ze zbyt potocznym rozumieniem terminu zawroty głowy. Wszystkie wymienione wyżej objawy świadczą o zaburzeniach równowagi, a tylko nieliczne o zawrotach głowy.
Termin zawroty głowy wg terminologii medycznej jest zarezerwowany tylko dla uszkodzenia ucha wewnętrznego – błędnika.
Jak więc to rozróżnić?

Zawroty głowy – diagnostyka

Przede wszystkim należy przeprowadzić drobiazgowy wywiad z pacjentem poprzez wypełnienie szczegółowej ankiety. Ta część badania wymaga wnikliwej analizy własnych objawów a sumienne jej wypełnienie znacząco ułatwia dalszą diagnostykę.
Następnym krokiem jest przeprowadzenie kompleksowego badania laryngologicznego, w skład którego wchodzi badanie układu równowagi, w tym między innymi:

  • „uczulona” próba Romberga wykonywana na gąbkowym materacu o 20 centymetrowej grubości,
  • oczopląs położeniowy w 7 pozycjach,
  • badanie łagodnego oczopląsu napadowego ze zmiany położenia,
  • testy kaloryczne (cieplne) metodą Fitzgeralda-Hallpike’a

Wyjątkową czułość testów umożliwiają wideo okulary Frenzla, wyposażone w dwie kamery na podczerwień, dając możliwość diagnostyki oczopląsu w zupełnej ciemności!

Taka diagnostyka musi odbywać się bez w pośpiechu, w cichym pomieszczeniu. Wymaga zarówno od pacjenta jak i lekarza wyciszenia, i koncentracji niezbędnej dla uzyskania wiarygodnego wyniku.
Zaburzenia równowagi są trudnym problemem, których objawy są w zainteresowaniu wielu specjalizacji lekarskich. Jednak ten kompleks badań pomaga potwierdzić lub wykluczyć uszkodzenie na poziomie ucha wewnętrznego – błędnika. W przypadku potwierdzenia szczególną pomoc oprócz farmakoterapii uzyskacie Państwo, otrzymując zalecenia w zakresie rehabilitacji ruchowej oraz możliwość stałych konsultacji.

lek Adam Synowski
specjalista otorynolaryngolog